Fic SS Follow of Love(ตามใจรัก)
posted on 25 Oct 2008 19:07 by granary-brown in FanFicนมัสเตค่ะทุกๆ ท่าน
จากเอนทรี่เมื่อครู่และคำแนะนำจากพี่นาฟ ฉะนั้นวันนี้
จึงได้ลงฟิคน้ำเน่าเรื่องนี้ลงเป็นที่เบเบ๊ มุขคนเเต่งชืดทำใจไว้หน่อยนะ
ถ้ายังไงก็อยากได้คำวิจารณ์สักหน่อยก็ยังดีค่ะ เราเลยไม่รู้ว่าที่แต่งนี่ดีไหมต้องแก้หรือเปล่า
ขอคำกรุณาด้วยนะค่ะ ~~สองมือกราบกรานที่ตรงหัวเข่า ~~
เอาล่ะ ^^" ก่อนที่จะกู่ไม่กลับก็เชิญข้างล่างเถอะค่ะ เอ้อ ไม่วายนะจ๊ะ
FanFic : MinosXAiacos
“จากนี้ไปเจ้าคือสามีข้า และข้าก็เป็นภรรยาของเจ้านะ”
เสียงหวานใสของหญิงสาวกระซิบงุบงิบอย่างขวยเขิน ขณะที่ดวงตากมลคมขลับ
คู่สวยที่มักจะช้อนสบดวงหน้าของคู่สนทนาอยู่เสมอก็หลุบต่ำลงพอๆ กับแพปีกขนตาที่พริ้ม
กระพริบด้วยกิริยาที่แสนจับใจ
พวกเขาสมรสกันในยามราตรีอันมีผืนทะเลสีครามเข้มที่สะท้อนเงายวงสลัวของ
พระจันทร์เสี้ยว และหาดทรายละเอียดระยิบซึ่งสัมผัสได้จากปลายเท้ามาเป็นพยานในคราวนี้
“แล้วข้าขอจูบภรรยาสันหน่อยคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม”
เสียงนุ่มน่าฟังกล่าว และพอเห็นดวงหน้างดงามน่ารักที่แม้จะแต่งแต้มแค่ด้วยสีระเรื่อ
จากความเขินอายปิดเปลือกตาลงแล้วเผยอริมฝีปากสีเชอร์รี่ เขาก็ไม่รอช้าอีกต่อไปที่จะโน้ม
เข้าไปลองลิ้มความหวานละมุนที่เฝ้ารอมาแสนนาน
“พะ...พอแล้วมีนอส” ร่างบางเบือนกายผละออกจากอ้อมโอบกว้างกำยำของร่างสูงที่
ยิ้มเย็นจนเธอรู้สึกกลัว เมื่อก่อนหน้านี้เขาเป็นชายที่เธอรักและวางใจ หายตอนนี้เขาเป็น
ชายที่พร้อมจะถือสิทธิ์เหนือเรือนร่างของเธอในยามใดก็ได้ที่ต้องการ แม้จะรู้ว่าเป็นเรื่อง
ธรรมดาก็ตาม
“ร่างเจ้าสั่นและร้อน มีไข้หรือที่รักของข้า” มีนอสแตะหน้าผากเข้าหาหญิงสาว และ
โอบอ้อมแขนแน่นขึ้นไปอีก “เจ้าหนาวนี่เองใช่ไหม”
“เปล่าหรอก” หญิงสาวตอบพลางซุกซบดวงหน้าเข้ากับบ่าของชายหนุ่ม ดวงตาสี
บุษราคัมของเขาจับจ้องเธออย่างครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่มันจะแปรเปลี่ยนเป็นแววตา
ที่มองมาในยามที่รู้เท่าทันเธออยู่เสมอ
“อ๋อ...เจ้ากลัวข้าหาเด็กมาให้เจ้าเลี้ยงนี่เอง” มีนอสว่าพลางหัวเราะ
“มะ...มันไม่น่าขำนะ” หญิงสาวทำหน้าง่ำพลางเบี่ยงแก้มหลบริมฝีปากที่โน้มลง
มาอย่างเอ็นดูของเขา
“อ้าวทำไมล่ะตกลงอยากมีหรือไม่อยากมีกันแน่” เขาเอียงคอถาม “ถ้ามีนะข้าก็ขอ
ให้มีตัวอย่างเจ้าสักตัวหนึ่งเอามาให้ข้าชื่นใจก็พอแล้วล่ะ”
“มีนอสอยากได้ลูกสาว?” ดวงตาสีอเมทิสต์มองอย่างเคืองๆ พลางเบ้ปาก “โลภจริง
ตอนนี้ได้เจ้าสาวแล้ว ยังอยากได้ลูกสาวอีก”…“ข้านะอยากได้ลูกชายมากกว่านะ”
“ไออาคอส” ชายหนุ่มอดกลั้นยิ้มไม่ได้ เมื่อดวงหน้าที่กระเง้ากระงอดอยู่เมื่อครู่กลับ
มาขึ้นสีจัดอีกหนหนึ่ง “ก็ได้จะชายหรือหญิงก็ลูกของเรานั่นแหละ แต่ว่ามีบางางอย่างที่
ข้าอยากขอร้องเจ้า”
“ขอร้อง” ไออาคอสเลิกคิ้วสูง “ห้ามขออะไรแผลงๆ นะไม่งั้นข้าฝากรอยข่วนไว้ให้
เจ้าอีกแน่” นางแมวน้อยขู่ฟ่อ พลางชูมือส่ายไปมาอวดเรียวนิ้วน้อยๆ ที่ไว้เล็บยาวพอ
ประมาณชวนดึงดูดใจ
“ข้าไม่ขออะไรให้เจ้าลำบากใจหรอก แต่เรื่องกับข้าวกับปลาขอให้ข้าเป็นคนทำนะ”
มีนอสขออย่างนึกหวาดในใจ ไม่ใช่เขาไม่ชอบเห็นสีหน้าของไออาคอสตอนที่พยายาม
ทำกับข้าวอย่างสุดฝีมือ แต่มันก็สุดฝีมือที่มนุษย์จะยัดประทานไปได้จริงๆ เพียงแค่คิดก็
ขนลุกเกรียวแล้ว
“อ้าว แต่ท่านแพนโดร่าเป็นคนสอน...”
“นะจ๊ะที่รัก”
“หรือข้าทำกับข้าวไม่ถูกปากเจ้า”
“อย่าทำใจน้อยน่า” ร่างสูงปล่อยอ้อมแขนกว้าง ก่อนจะรวบมือนุ่มนิ่มจูงไปหาม้าที่
ผูกรอเอาไว้ “อีกไม่นานหรอกข้าจะให้เจ้าเลี้ยงเด็กๆ อย่างเดียว”
“พูดอย่างกับกลัวข้าลำบากอย่างนั้นแหละ...อ๊ะ!”
ไออาคอสหยุดชะงักเมื่อแลเห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งยืนรออยู่ตรงที่มีนอสนำม้าไปผูกไว้
ขณะที่มีนอสขมวดคิ้วอย่างระแวงเมื่อร่างหนึ่งของกลุ่มคนได้เดินแหวกเงามืดใต้ร่มไม้
เข้ามาใกล้เรื่อยๆ
“ฮ่ะ...” ถ้อยอุทานหวานหวีดร้องอย่างตื่นตะลึง ไออาคอสยกมืออันสั่นเทาขึ้นปิดริม
ฝีปากที่กลืนกินคำพูดอื่นๆ ที่จะตามออกมาเสียหมด
“ข้าคงไม่ได้มารับเจ้าช้าเกินไปหรอกนะ ลูกสาวของข้า” ชายสูงวัยผู้มีเรือนผมแซม
สลับทั้งสีดอกเลาและสีเทา อย่างสุมเข้ามาใกล้เพียงไม่ถึงอึดใจ ไร้ซึ่งสัมผัสและแฝงจิต
สังหารเพ่งทะยานเข้าหามีนอสอย่างมุ่งร้าย
“นมัสเต” กล่าวพร้อมยกดาบที่ไม่รู้ว่าชักขึ้นมาเมื่อไรขึ้น “เมโร นาม ลักษมัณ โห”
แล้วพาดฟันเข้าที่กลางกระหม่อมของชายหนุ่ม
“ท่านพ่ออย่า!!!!!!!”
จบตอนเเรกแค่นี้ก่อนนะค่ะ ^^ เพราะเราต้องคั่นเนื้อเรื่องด้วยสัญญาใจ
ระหว่างนังคนแต่งกะท่านพี่นาฟ จะเป็นอะไรนั้นก็รอเอนทรีหน้าละกันนะค่ะ
ฝากภาพไว้หนึ่งภาพ ทำใจไว้ก่อนเห็นด้วยล่ะ
ขออภัยด้วยนะค่ะ นังคนเขียนมันไม่ถนัดโฟโต้ชอป
แต่ว่าพอวาดเสร็จแล้วมันไม่เหมือนแฮะ ไม่เป็นไรน่า ผู้หญิงสวยขึ้นก็เหมือนกับโลกทั้งใบเปลี่ยน
/ไปเอามาจากไหนของมัน*/
ปล. พี่นาฟรอก่อนนะค่ะ ^^
ปล.รูปน่ารักฮุๆ
#1 By -0-rachoyu-0- on 2008-10-26 01:58